فلسفه و زیبایی شناسی
  
 در این وبلاگ مقالات من به همراه برخی مقالات دیگر که عمدتا در زمینه فلسفه ، هنر و زیبایی شناسی هستند قابل مشاهده است.
 
مرداد 1387
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
 
آرشیو
موضوع بندی

مجموعه عظیم فوتوشاپ Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
 
جمعه 20 مهر ماه سال 1386
بشنو از تار

این شعر را یکی از دوستان سروده :

 

                                                                       

بشنوید از تار هادی این نوا                               بشنوید ای جمله مرغان هوا

بشنوید از لحن آن زیبا هما                               روی جان و روح جانان با شما

نغمه‌هایت سرفرازان دل است                          دست و جانت مرغ پرواز دل است

زخمه بر تار وجودت می‌زنی                              ناله را با ساز و سوزت می‌زنی

خوش بزن بر شور عشقت یکزمان                      سوختن از عشق بازی نهان

ساز تو شوری نهد در جان ما                            ای نهانی جای ناپیدای ما

زخمه را شور و نوا را ساز کن                            صد قیامت در جهان آغاز کن

میرسد از ابر موسیقی پیام                              میدهد پیغام ما را روی بام

یک قدم بردار بر بالای بام                                 بشنوی آن صوت و آن والا پیام

بشنوی از آسمان بیکران                                 نغمه‌ خوانی‌های آن سرو روان

از عیوق آمد ندایی بشنوید                              سوی مستان ای خماران بشنوید

ساقی بالا نشین آمد ز ره                               جمله گشتند دست افشانان که به

به‌به از روی جمال یار ما                                  به‌به از چاره گر خمار ما

کف زنان ما را به بالا می‌کشد                          موج بحرش جانب لا می‌کشد

گر تو خواهی پر کشی بر آسمان                      آشیان سازی به اوج لا مکان

دیده را از هرچه غیر است در ببند                      درگشا گوش دلت یک دو پند

آن سرود جاودانی را شنو                                نغمه‌ای از تار هادی را شنو

گوش دل بسپار تا راز نهان                             بر تو گردد آشکار و صد عیان

پیک صبح روشنایی می‌رسد                            شمس حق با دلربایی می‌رسد

 

وصلت ما را میسر کن مدام                              ای تو  


 
شنبه 30 تیر ماه سال 1386
راه نرفته

 

 

بیش از یک سال از درگذشت دوست عزیزم شهرام میگذرد .او که راهی را گزید که  کمترش رفتند

در همان روزهای واپسینش این شعر را که ترجمه کرده بود برایم خواند . روحش شاد .

 

 

راه نرفته

 

به پای جنگل زردی ، دو راهی ای در پیش

وزین دوراه مسافر نمی تواند رفت،           دریغ! یک ره بیش

صبور ایستاده مسافر در آستان دو راه

نظر به جانب یک ره فکنده ، تا آنگاه ...

که بوته زار همی بیند از پس پیچی ،        به پهن دشت دیده خویش

سپس به شوق جستن آغوش صحنه ای خوشتر       

چو بود راه دگر را چمن در آرزوی قدم

فکند دیده همان سان به سوی راه دگر ،

اگر چه از گذر عابران ، چه بیش و چه کم

نشانه داشت هم این ره ، چو آن یکیش به بر

و هر دو راه ، در آن صبح خفته ، پوشیده

ز برگ های مصون از صدای پای کسی

و رهگذار که داند رهی که بگزیده

ز راههای پیاپی نشانش است بسی ،           زشک همی پرسد :

ز بازگشت از این راه رفته ام آیا

همی شود که دگر بار برکشم نفسی

 

 

 

من آن مسافرم و گویم این سخن زین جا

بر سالیان دراز و به نغمه دل ریش

که بود در قدم جنگلی دو راهی ای در پیش

و من همان بگزیدم که کمترش رفتند ، زجمله عابرها

همه تفاوت از این راه گشت حاصل

 

 

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 25718


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها